آستان رضا عليه‏السلام

اي خاك طوس مدفن سبط پيمبري
ياللعجب كه فرشي و از عرش برتري
فرشي ولي ز رفعت بالاتري ز عرش
خاكي ولي ز پاكي درّيُ و گوهري
اي آستان عرش نشان خديو طوس
در محكميّ پايه چو سدّ سكندري
اي حجت خدا و ولي به حقّ كه تو
بر حق ولي حقّ و وصيّ پيمبري
هم گاه لطف، ضامن آهوي وحشي‏اي
هم وقت قهر، بيشه‏ي حق را غضنفري
هم سبط مصطفايي و هم نسل مرتضي
هم والي ولايت و سلطان كشوري
هم خازن بهشتي و هم حاكم جحيم
هم شافع گناهي و ساقي كوثري
هم هشتمين امامي و هم اولين ظهور
از صُلب پاك طيّب موسي بن جعفري
هم آسمان به حكم تو گردد به گرد خاك
هم آفتاب از تو كُند نور گستري
گر پرده برگشايي از آن روي دلفروز
خورشيد و مه شوند به حسن تو مشتري

ميرزا ابوالقاسم محمد نصير «طرب»

ضريح خورشيد

صـحـن حـرم از نـسـيم پر بود
از پـرپـر (يـا كـريـم) پـر بود
خـورشـيـد دوبـاره بـوسه مى زد
بـر چـهـره مـهـربـان گـنـبد
گـنـبـد پـر از آفـتـاب مـى شد
آهـسـتـه غـم مـن آب مـى شـد
رفـتـم طـرف ضـريـح او بـاز
تـا پـر شـوم از هـواى پـرواز
اطـراف ضـريح گـريـه هـا بود
دلـهـاى شـكـسـتـه و دعـا بود
از چـشـم هـمـه گلاب مي ريخت
بـاران رضـا رضـا رضـا بـود
دل هـاى هـمـه ز بـارش اشـك
مـانـنـد كـبـوتـرى رهـا بـود
عـطـر گـل يـاس در دل مــن
عـطـر صـلـوات در فضـا بود
لب ها همه حرف و درد دل داشـت
بـا او كـه غـريـب آشـنـا بود
بـا يـك بـغـل آرزو و امـيــد
رفـتـم طـرف ضـريـح خورشيد
رفـتـم طـرف ضـريح روشن
در نـور و فـرشته گم شدم من

 یا رضا مولا علی الموسی الرضا

یا رضا یا بن علی و مصطفا

یا رضا من صید و اندر دام  تو

تا شود جانم به پای تو فدا

یا رضا سلطان سلطانان تویی

قلب ما را شاد كردی زین شفا

یا رضا من آمدم در پای تو

تا كلام حكمتت رد به صدا

خاك پای زائر دارالشفا

سرمه چشمم كنم چون توتیا

یا رضا ای ضامن آهو مدد

می كند به قلب من یاد شما

از شمیم پرچم سلطان طوس

می رسد بوی حریم كربلا

یا رضا كردند مرا شاعر تو

تو بخوان شعر عزیز نینوا

شعر از حسین مظاهری كلهرودی

ما زائر سلطان رضائیم رضا جان نظری کن

                                 ما قافله ی شمس ضحائیم رضا جان نظری کن

تو آیینه ای دربر خورشید رخ دوست

                                      ما عاشق مرآت خدائیم رضا جان نظری کن

تو خسرو طوسی و خداوند رعیت

                                  ما ریزه خور خوان شمائیم رضا جان نظری کن

ای جان جهانی به فدای قدم تو

                                  در امر تو تسلیم و رضائیم رضا جان نظری کن

چون خیمه زده مهر تو در کوی دل ما

                                    در صحن غریب الغربائیم رضا جان نظری کن

ابروی تو محراب نماز است از آنرو

                                      ما روبروی قبله نمائیم رضا جان نظری کن

ای قبله ی آمار خلایق به دم مرگ

                          ما منتظر نرگس ایمای شمائیم رضا جان نظری کن

کشتی تویی و نوح تو و بحر توئی تو

                                   ما غرق به طوفان بلائیم رضا جان نظری کن

دست من و دامان تو ای مظهر علاّم

                                    با یاد تو در ذکر و ثنائیم رضا جان نظری کن

ارواح عوالم ز طفیل تو شده حی

                              ما مستحق لطف و عطائیم رضا جان نظری کن

در کشور ایران که طلوع شمس قدم کرد

                                  ما ایمن و در تحت لوائیم رضا جان نظری کن

مرحوم ابوالقاسم علی مدد کنی

چشمه های خروشان تو را می شناسند

موجهای پریشان تو را می شناسند

پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی

ریگهای بیابان تو را می شناسند

نام تو رخصت رویش است و طراوت

زین سبب برگ و باران تو را می شناسند

از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی

ای که امواج طوفان تو را می شناسند

اینک ای خوب فصل غریبی سر آمد

چون تمام غریبان تو را می شناسند

کاش من هم عبور تو را دیده بودم

کوچه های خراسان تو را می شناسند

قیصر امین پور

با دیده دل اگر رضا را بینی

 مرآت جمال کبریا را بینی

گر پرده اوهام به یک سو فکنی

اندر پس آن پرده خدا را بینی

تا گوهر اشکم سر بازار نیاید

کالای مرا هیچ خریدار نیاید

خوارم من و در سینه من عشق شکفته است  

 تا خلق نگویند گل از خار نیاید

ای حجت هشتم که خدا خوانده رضایت

 مدح تو جز از خالق دادار نیاید

نومیدی و درگاه تو بی سابقه باشد

 هر کار ز تو آید و این کار نیاید

دیدم همه جا بر در و دیوار حریمت

جائی ننوشته است گنهکار نیاید

گوئی به کجا روی کند ای همه رحمت

گر بر در تو شخص گرفتار نیاید

ذبیح الله احمدی

دل بسته ام به موي تو يا ثامن الحجج

چون عاشقم بروي تو يا ثامن الحجج

 تنها نه من گداي توام زانکه گشته است

شاهان گداي کوي تو ثامن الحجج

 ما را بکوي خويش طلب کن که روز و شب

دارد دل آرزوي تو يا ثامن الحجج

پروانه سان بهر تو پر مي زند دلم 

کآيد دمي به سوي تو يا ثامن الحجج

نام تو آشنا به لب و گفتگوي من

 گرديده گفتگوي تو يا ثامن الحجج

 آيد شميم دلکش کوي تو بر مشام 

 چون زنده ام به بوي تو يا ثامن الحجج

  ديوانه ام اگر که بهشت آرزو کنم

 آيم اگر به کوي تو يا ثامن الحجج

مجنون صفت به وادي درد آور جنون

آيم به جستجوي تو يا ثامن الحجج

يوسف شود محو تماشاي تو اگر

بيند رخ نکوي تو يا ثامن الحجج